Accountant uit Wijk bij Duurstede legt foefje en trucjes in de jaarrekeningen van provincies en gemeenten genadeloos bloot.

Menig lid van een gemeenteraad of provinciale staten kent ze wel, de brieven van accountant Leo Verhoef uit Wijk bij Duurstede, waarin hij genadeloos afrekent met het beeld dat de jaarrekening van de gemeente of provincie in kwestie schetst van de staat van de financiën. Reden voor de redactie van Het Vrije Woord om Leo Verhoef eens te interviewen.

Read more »

Over de kersttoespraak van HM Beatrix kunnen we kort zijn. Haar boodschap aan het volk is: leef zoals ik zeg, maar leef niet het leven dat ik leef.

Goedkoop gemoraliseer en (dus) niet overtuigend.

Liberaal Eindhoven wenst alle lezers van dit blog een prettige kerst en een voorspoedig en welvarend 2012, zonder aangepraat schuldgevoel. Geniet van het leven en van uw geluk. Laat HM Beatrix maar kletsen, net als dominee en pastoor. Dan zijn we allemaal gelukkig. Proost alvast!

Paul Verhaegh

Na ‘Ich bin ein Berliner’ (‘ik ben een Berlijnse bol’) van John F. Kennedy en ‘I have a dream’ van Martin Luther King heeft ook Occypy Eindhoven een slogan: ‘Als je iets wilt opbouwen, moet je eerst iets afbreken’. De auctor intellectualis van deze slogan is de bekende Eindhovense beroepsactivist Martin Voorbij.

Beluister zijn speech tijdens de burgervergadering van Occupy Eindhoven van 23 november 2011 en laat u inspireren.

Afgelopen week vond er een vechtpartij plaats op het Occupy-kamp, met de media nog wel. Is het een onderstreping van de onmacht van het Occupy-gedoe?

Volgens een persbericht van Occupy was het de schuld van degenen die werden aangevallen, een cameraploeg van PowNews. Een citaat uit het persbericht: ‘Vreedzaam, dàt zijn we bij Occupy Eindhoven. Wij zoeken naar oplossingen. Een oplossing zochten we ook donderdag 1 December toen er op het Clausplein een bedreigende en vijandige sfeer hing. Deze sfeer werd veroorzaakt door de media (Pownews) die mensen uitlokte door te duwen en beoordelende vragen te stellen.’

Read more »

Eindhoven kon natuurlijk niet achterblijven bij New York, Seattle, Toronto etc. met als gevolg dat het Clausplein al enige tijd een Occupy-tentenkamp kent.

De oorzaak van de Occupy-beweging is duidelijk: de crisis die momenteel de wereld teistert komt terecht op de schouders van iedereen. Nu is dat niet ongewoon bij een crisis, maar de onvrede die heerst komt vooral omdat er immense bedragen aan belastinggeld worden gebruikt om falende banken, falende industriële ondernemingen (bijvoorbeeld General Motors in de VS) en economisch falende landen (bijvoorbeeld Griekenland) te redden, terwijl voor de eigen burgers (meer) bezuinigingen het recept tegen alle kwalen is. De Occupy-beweging is daarmee een motie van wantrouwen tegen ‘de politiek’. Een motie afkomstig van burgers wier geduld op is en die vinden dat er iets moet gebeuren, of in ieder geval iets anders moet gebeuren dan wat er nu gebeurt. Dat verklaart ook het speak-in karakter van de bijeenkomsten en het nadrukkelijk afstand nemen van gevestigde machten zoals bijvoorbeeld politieke partijen en vakbonden. So far so good, denk je dan als relatieve buitenstaander, want ‘de politiek’ kan wel wat kritiek gebruiken.

Read more »

Onderstaande video verklaart de huidige – en komende – financiële crisis beter dan de meeste kranten dat doen.

(Bron: http://www.econoshock.be)

Eerste deel requisitoir OM bevestigt beeld van ritueel proces.

Zojuist heeft het Openbaar Ministerie (OM) in het proces Wilders het eerste deel van requisitoir (dat is de voordracht van de strafeis door het OM) voorgedragen. Op punt 1 van de aanklacht vordert het OM vrijspraak. Vrijdag a.s. gaat het OM verder met het voordragen van het tweede en laatste deel van het requisitoir. In dat deel komen de punten 2 t/m 5 van de aanklacht aan de orde. Pas dan weten we wat de eis op die punten wordt.

Als je het verloop van het proces tot op heden beziet dan kun je je niet aan de indruk onttrekken dat het OM hier tegen heug en meug aan het vervolgen is. Het OM seponeerde indertijd de aangiften tegen Geert Wilders omdat het vond dat deze niet binnen de strafbepalingen van de Nederlandse speechcrimewetten vielen. Daarmee was voor het OM de zaak tegen Geert Wilders in principe afgedaan, maar omdat het Amsterdamse gerechtshof alsnog de vervolging van Geert Wilders gelastte moest men er toch (opnieuw) aan beginnen. Het eerste deel van het requisitoir van heden wekte ook onmiskenbaar de indruk dat hier sprake is van een vervolging uit dwang, maar zonder veel overtuiging. Als dat vrijdag a.s. met het tweede deel van requisitoir ook zo gaat, dan komt er voor Wilders een vrijspraak uit. Je kunt je immers moeilijk voorstellen dat de rechtbank Geert Wilders gaat veroordelen als straks zowel het OM als de verdediging vrijspraak vragen. Of het zo gaat lopen weten we natuurlijk nog niet, maar dit proces is voor juristen – en voor leken – die geïnteresseerd zijn in de speechcrimewetgeving en -jurisprudentie wel een aanrader. Zelden zo’n uitvoeringe beschouwing van wetgeving en nationale en europeesrechtelijke jurisprudentie gehoord. Officier van Justitie mr. Paul Velleman (foto) mag dan wel een foute Nederlander zijn, zijn expertise is wel de moeite van het beluisteren waard.

Vrijdag a.s. weten we meer over de afloop.

Paul Verhaegh

De belangrijke economische rol van Zuid-Oost Brabant wordt erkend in het regeerakkoord van VVD en CDA.

Eindhoven – en in ruimere zin Zuid-Oost Brabant – is een zwaartepunt van de moderne kapitaalgoederenindustrie (ook wel high tech genoemd) in Nederland. Daarom is het interessant om uit te lichten wat het regeerakkoord tussen VVD en CDA over het economisch beleid zegt.

Het regeerakkoord stelt allereerst:

“Combinatie en bundeling van het algemene en specifieke economisch beleid, het beleid ten aanzien van de agrofoodsector en het beleid inzake innovatie in één ministerie biedt de basis voor een meer integrale en effectieve beleidsinzet ter versterking van de concurrentiekracht van de Nederlandse economie binnen de EU en in de wereld.”

Dit wordt uitgewerkt als volgt:

“Het ministerie van Economische Zaken wordt daarom uitgebreid met deze taken en gaat functioneren als een ministerie van Economie, Landbouw en Innovatie. Dit heeft tot taak een concurrerend, algemeen ondernemingsklimaat te bevorderen en zal – in aanvulling daarop – een stimulerend beleid ontwikkelen voor de huidige en toekomstige economische topgebieden van Nederland, zoals water, voedsel, tuinbouw, high tech, life sciences, chemie, energie, logistiek en creatieve industrie. Dit beleid richt zich integraal op alle relevante vestigings- en ondernemingscondities voor de topgebieden, waaronder regeldruk, aanbestedingsbeleid, duurzaamheid, fiscaliteit, hoofdkantoren, onderzoek en innovatie, exportbevordering en
financiering.”

Verderop zegt het akkoord:

“Het is voor de economische ontwikkeling en innovatie belangrijk dat bedrijven geclusterd kunnen opereren, zoals Greenports, waaronder de Greenports Venlo, Westland en de Bollenstreek Brainport Zuid-Oost Nederland, de Food Valley in Wageningen, de Maintenance Valley in Midden- en West Brabant, de Energy Valley in Groningen, de nanotechnologie in Twente en Delft, de Zuidas in Amsterdam, Schiphol en de haven van Rotterdam. Deze clusters worden maximaal gefaciliteerd. Ook de regionaal geclusterde bedrijven krijgen de ruimte.
• Het regionaal economisch beleid van de rijksoverheid wordt geschrapt en gedecentraliseerd.
• Regionale ontwikkelingsmaatschappijen worden betrokken bij de verdere vormgeving van regionale economieën.”

De tekst maakt duidelijk dat zowel Zuid-Oost Brabant als Noord-Limburg als motoren van de Nederlandse economie worden herkend. Winst is verder dat in de economische paragraaf de randstad Holland als zodanig niet wordt genoemd (wel in de paragrafen over bestuurlijke indeling en infrastructuur). Het eeuwige, randstedelijke cliché “hier gebeurt het” is dus van tafel, en terecht.

Wat ik wel mis in het akkoord is het besef dat regionale bedrijvigheid steeds meer Europees verweven is. Denk bijvoorbeeld aan de driehoek Eindhoven-Aken-Hasselt. Misschien dat de in het akkoord genoemde decentralisering hier mogelijkheden biedt om toch ook over Europese binnengrenzen heen te kijken en te denken. Uiteindelijk komt het aan op de uitvoering van het akkoord. Daarin zal bewezen moeten worden wat de hiervoor geciteerde woorden waard zijn.

Paul Verhaegh

Rechtbank gaat bij de start van het proces Wilders al in de fout.
Het proces Wilders is begonnen. Na de opening van het proces beriep Geert Wilders zich op zijn zwijgrecht, hetgeen een wettelijk recht is van een verdachte in een strafproces. De voorzitter van de rechtbank meende daarop te moeten reageren door Wilders voor te houden dat hij wel goed is in het poneren van stellingen, maar de discussie uit de weg gaat. Dat is een tegenwerping die in een politiek debat, in de Tweede Kamer bijvoorbeeld, terecht zou zijn. Maar in een strafproces is dat een ongepaste tegenwerping, omdat daar nu eenmaal geen debat wordt gevoerd, maar getoetst wordt of iemand de wet heeft overtreden. Het is aan de verdachte om te bepalen of hij de rechtbank meer informatie wil geven dan deze al heeft. De opmerking van de rechtbankpresident wekt de indruk van vooringenomenheid. Hij suggereert met zijn opmerking dat Wilders iemand is die graag iedereen op de kast jaagt, maar zich verder aan een gedachtewisseling onttrekt. Zo’n opmerking geeft te denken over de kansen die Wilders bij deze rechtbank heeft. (wordt vervolgd)

update 1
Daar heb je het al: de advocaat van Wilders dient een wrakingsverzoek in. Wat is dat, een wrakingsverzoek? Wel, dat betekent dat de advocaat de rechter(s) vooringenomen vindt en daarom wil dat er andere rechters op de zaak gaan zitten. Iedere rechtbank heeft een speciale kamer voor de behandeling van wrakingsverzoeken, de zogenaamde wrakingskamer. Die moet nu dus beslissen over het wrakingsverzoek. Duidelijk is in ieder geval dat de advocaat de rechters op de voet volgt en vanaf het eerste begin geen ruimte geeft aan bewegingen of uitlatingen die zijn cliënt kunnen benadelen. (wordt vervolgd)

Paul Verhaegh

Met de kwalificatie “Bruin I” voor het kabinet Rutte-Verhagen lijkt het erop dat in het debat over de machtsdeelname van de PVV de top van de escalatieladder voorlopig is bereikt. Maar wat kunnen de tegenstanders daarna nog zeggen of doen?

Het na-oorlogs verzet, zoals de tegenstanders van Fortuyn en Wilders weleens spottend worden genoemd, trekt alle registers open tegen de machtsdeelname van de PVV. Het Amsterdamse PvdA-raadslid Geke van Velzen sprak al van het kabinet Bruin I. Ook op het CDA congres van afgelopen zaterdag waren de vergelijkingen met 40-45 (of 33-45, zo u wilt) niet van de lucht. (Gek genoeg hoorden we CDA-oudgediende Willem Aantjes op dit punt niet spreken. Een gemiste kans, denk ik dan, maar dat even terzijde.)

De vraag is natuurlijk hoe de critici van Geert Wilders verder gaan, nu de PVV deel heeft aan de macht. Wat kun je nog zeggen nadat je iemand met zoveel woorden voor nazi hebt uitgemaakt? Of gaan de critici over tot het gebruik van geweld? De kraakbeweging doet dat al, niet zozeer vanwege de PVV overigens, maar vanwege het kraakverbod dat in werking is getreden. Hier en daar zie je mensen vertrekken, zoals Joris Voorhoeve en Gijs de Vries die de VVD verlaten en naar D66 gaan. Dat is ook een statement natuurlijk, en in ieder geval niet goedkoop of vrijblijvend, dat moet je de heren wel nageven. Bij het CDA zagen we Dries van Agt een vertrek uit de partij overwegen, om vervolgens toch gewoon blijven. Ach, wie had van hem iets anders verwacht?

Of gaan de tegenstanders van Wilders verzet plegen? Een voorbeeld van hoe dat vorm zou kunnen krijgen ken ik al: nog niet zo lang geleden werd een lid van de Jonge Fortuynisten (JF) geweigerd voor een stage bij een publiekrechtelijk lichaam. Er zou geen stageplaats zijn op die afdeling, zo liet het hoofd (een PvdA-ambtenaar) hem weten. Enige tijd later hoorde het JF-lid dat er een lid van de PvdA-Jugend als stagiaire was aangenomen op die afdeling. Wel grappig dat juist de partijen die Wilders (en Fortuyn voor hem) van discriminatie, haat zaaien en uitsluiting beschuldigen, zelf geen enkel probleem hebben met agitatie tegen en het uitsluiten van politiek andersdenkenden. Het bevestigt maar weer eens dat haat zaaien in Nederland geen enkel probleem is, zolang je maar bij de juiste club(s) hoort (lees: links-collectivistische organisaties) en de juiste tegenstanders kiest (iedereen die er anders over denkt).

Mijn inschatting is dat met het aantreden van het kabinet Rutte-Verhagen de strijd tegen de dictatuur van de politieke correctheid nog niet gestreden is. Om met wijlen Winston Churchill te spreken: het aantreden van dit kabinet is niet het einde van de strijd, maar hooguit het eind van het begin van de strijd. Wat we gaan zien is een breed scala van strijdtonelen: het strafrecht (het proces tegen Wilders), de bestuurlijke loopgraven (zie het verhaal over de stagiaire hiervoor), de media (het na-oorlogs verzet met hun eeuwige nazi-analogie), de straat (krakers die geweld gebruiken), het internationale speeldveld (buitenlandse politici die Nederland de les gaan lezen) en last but not least echte terreur: met de PVV aan de macht wordt Nederland natuurlijk – nog meer dan het al is – een target voor de jihad. Nederlanders die door islamitische landen reizen mogen wel uitkijken, wil ik maar zeggen.

We leven in interessante, maar ook grimmige tijden.

Paul Verhaegh

De plannen van het nieuwe kabinet om de overheidssector in te krimpen maken het leven moeilijker voor kleine partijen.

In het regeerakkoord van CDA en VVD staat: “Het kabinet komt met voorstellen tot vermindering van het aantal volksvertegenwoordigers in gemeenteraden, waterschapsbesturen, provinciale staten en de Staten-Generaal. Bij het aantal leden van de Tweede Kamer en de Eerste Kamer gaat het om vermindering met een derde van elke Kamer.”

Vermindering van zetels leidt tot verhoging van de kiesdeler. Een hogere kiesdeler betekent een hogere drempel voor partijen om een (eerste) zetel te halen. Voor nieuwe partijen en kleine partijen wordt het straks dus moeilijker om in een gemeenteraad, de staten of in het parlement te komen.

Paul Verhaegh

CDA’ster en Tweede Kamerlid Mirjan Sterk heeft zich negatief uitgelaten over de Roma (“zigeuners”). Wordt het niet eens tijd dat CDA-lid en eeuwig geweten Willem Aantjes zijn licht over deze kwestie laat schijnen?
Werkloze Roma moeten worden uitgezet, zegt Tweede Kamerlid Mirjan Sterk van het CDA. Want ‘deze groep veroorzaakt in verschillende Nederlandse gemeenten grote overlast. Ik kan me voorstellen dat zij hen liever kwijt dan rijk zijn. Als deze mensen niet werken, is terugsturen een goed instrument.’ (bron: Elsevier.nl / Algemeen Dagblad)

Mirjan Sterk ziet alleen even over het hoofd dat dit met de huidige EU-regels nogal moeilijk wordt, want die garanderen immers iedere burger van een EU-lidstaat vrijheid van vestiging binnen de hele EU. Om dit te veranderen moet het CDA de EU op de agenda zetten (lees: ter discussie stellen). Dat laatste wil bijvoorbeeld Geert Wilders, lees zijn boek Kies voor Vrijheid er maar op na. Op pagina 115 (hoofdstuk “Onafhankelijkheidsverklaring”) pleit hij voor een status aparte van Nederland binnen de EU, juist met het oog op het immigratiebeleid.

Wel vreemd dus, dat een prominente CDA’ster als Mirjam Sterk hier opeens op de lijn van Geert Wilders en zijn PVV zit. Is het CDA bezig met een poging om de PVV-stemmers terug te winnen? Als dat zo is, dan is dat een klassiek voorbeeld van effectiviteit van de democratie.

Wel valt het me op dat één stem in de discussie over Roma ontbreekt. Dat is die van CDA-lid Willem Aantjes. Je zou toch denken dat hij als oud-lid van de Germaanse SS een duidelijke opvatting over de Roma heeft. Maar helaas horen we hem op dit punt niet. Moraliseren gaat kennelijk toch het makkelijkste als je iemand kunt pakken die toch al breed besproken wordt. Voelt wel zo veilig natuurlijk, om als lid van een meute tegen iemand los te gaan. Net als damals zullen we maar zeggen.

Paul Verhaegh

Mark Rutte de eerste liberale premier sinds bijna honderd jaar? PVV dominant in Limburg.

Het is Mark Rutte en zijn campagneteam gelukt: de VVD is de grootste partij van Nederland. De PvdA juichte weer eens te vroeg en Geert Wilders maakte duidelijk dat de gevestigde partijen nu nog minder om hem heen kunnen dan na de vorige verkiezingen.

Confessionelen hervatten neergaande trend
De afstraffing van het CDA betekent dat de confessionelen de neergaande trend, die in de jaren 60 is ingezet, weer hebben hervat. Kreeg in de Katholieke Volkspartij (KVP) in 1965 en 1966 in haar eentje nog 49 resp. 50 zetels in het parlement, daarna ging het alleen maar naar beneden. In 1977 kreeg het CDA (fusiepartij van de KPV en twee andere confessionele partijen) 49 zetels, net zoveel als de KVP in haar hoogtijdagen. In de jaren 80 piekte het CDA nog een keer op 54 zetels, onder leiding van Ruud Lubbers, maar daarna werd de neergaande lijn doorgezet. Na de moord op Pim Fortuyn profiteerde het CDA van de ontstane turbulentie en werd wederom de grootste partij.

Deze keer is het aantal zetels van het CDA lager dan ooit. Het is de vraag of de confessionelen deze trend ooit nog kunnen keren. Dat de uitslag voor het CDA deze keer zo extreem slecht is, is ongetwijfeld mede te wijten aan het feit dat kiezers Jan Peter Balkenende – en het refo-sfeertje dat rond mensen als hem en Donner hangt – na acht jaar wel moe waren. Nederland is uiteindelijk toch een redelijk vrijgevochten landje, waar theologen en dominees wel belangrijk zijn, maar het leven niet teveel in de weg moeten zitten. Daarbij komt dat er deze keer alternatieven waren voor het CDA: de VVD voor kiezers die van aanpakken en daadkracht houden, de PVV voor kiezers die belang hechten aan herstel van waarden en fatsoen. En dan is er nog D66 voor mensen die het graag licht en luchtig houden, voeg ik daar aan toe.

PVV dominant in provincie Limburg
Opmerkelijk zijn de mega-uitslagen die de PVV in de provincie Limburg behaalde. Gekscherend zou je kunnen zeggen dat de de kans op onafhankelijkheid van Limburg nu groter is dan ooit in de laatste anderhalve eeuw: het enige dat nodig is, is dat de gevestigde partijen in de rest van Nederland zich realiseren dat ze met het verlenen van onafhankelijkheid aan Limburg ook het gros van de Wilderskiezers kwijt zijn.
Maar even alle gekheid op een stokje. Feit is dat de PVV in Limburg de positie van het CDA aan het overnemen is: de PVV als nieuwe, conservatieve volkspartij in Limburg. Ik sluit niet uit dat de PVV in Limburg een blijvertje wordt, zeker zolang Geert Wilders het gezicht van de PVV is.

Mark Rutte in het torentje?
In de Nederlandse politiek moet een partij die aan de macht wil komen twee keer winnen: eerst de verkiezingen en daarna de kabinetsformatie. Dit betekent dat Mark Rutte er nog niet is. Iedereen herinnert zich nog wel de verkiezingen van 1977, toen de PvdA onder leiding van Joop den Uyl een megaoverwinning behaalde, maar de formatie verloor aan de VVD van Hans Wiegel. Mark Rutte moet dus waken voor overmoed als hij in het torentje wil eindigen. Als het hem lukt heeft Nederland wederom – net als in 2002 – een jeune premier. Alleen is deze jeune premier niet alleen jong, maar ook goedlachs, goed uitziend en soepel in de omgang met mensen. Met Mark Rutte als premier kan Nederland zich in het buitenland laten zien. Voor denigrerende grappen, zoals er over Jan Peter Balkenende werden gemaakt, onder andere in Vlaanderen, hoeven we niet bang te zijn.

Laten we hopen dat Mark Rutte goed wordt beveiligd. Er komen immers zware ombuigingen aan en in de maand oktober van dit jaar wordt het kraakverbod effectief. Wat zou er nou mooier zijn voor een linkse activist/anarchist om een moordaanslag te plegen op een succesvol politiek leider, tevens beoogd premier van Nederland? Op die manier is er al eens eerder een probleem van politiek links ‘opgelost’, en dat moeten we niet nog een keer meemaken.

Paul Verhaegh

4 en 5 mei: herdenken en vieren.

Het is weer 4 en 5 mei. We herdenken de slachtoffers van WO II en vieren de bevrijding. Sommigen vinden dat we op 4 mei de slachtoffers van alle oorlogen moeten herdenken, soldaten en burgers, en dat we op 5 mei de vrijheid voor iedereen op de wereld moeten vieren.

Ik vind van niet.

Laat 4 en 5 mei maar verbonden blijven aan de geschiedenis van Nederland. Voor de rest van de wereld hebben we dan de rest van het jaar. Als je alles en iedereen gaat herdenken, verliest herdenken juist zijn betekenis. Ga je een abstracte vrijheid vieren, dan raakt de bevrijding van Nederland – en daarmee ook de geschiedenis van Nederland – op de achtergrond. Ook dat is verlies.

Mijn ouders hebben de oorlog nog meegemaakt, zodat ik al jong de verhalen over ‘d’n oorlog’ heb meegekregen. Ook de verhalen over de holocaust hoorde ik al vroeg. Bij mijn ouderlijk huis in de buurt woonde namelijk een vrouw die kostgangers hield. Een van die kostgangers was een overlevende van een van de Duitse kampen. Soms logeerde ik daar, samen met mijn zus, als onze ouders er eens een paar dagen tussenuit wilden zonder de kinderen erbij. De kampverhalen die deze buurvrouw van haar kostganger hoorde vertelde zij ons weer. Ik herinner met verhalen over mensen die verteld werd dat ze hun kleren op een haakje moesten hangen en vooral het nummer bij het haakje goed moesten onthouden en die daarna met gifgas werden vermoord in gaskamers. Ik herinner me ook dat de man van deze buurvrouw tegen haar zei: ‘Moet je die kinderen zulke dingen wel vertellen? Dat is toch niet goed voor ze?’ Per slot van rekening was ik toen net 7 of 8 jaar oud, en mijn zus was niet veel ouder, dus het was wel een terechte vraag.

Toen eind jaren 70 de Amerikaanse TV-serie Holocaust werd uitgezonden, kende ik het verhaal van de holocaust dus al. Ik vond de serie ook minder goed dan de verhalen die ik als kind al had gehoord, hoe cru dat ook klinkt.

Nu is de oorlog natuurlijk meer dan de holocaust, hoe groot – en grotesk – die misdaad ook is.

Zelf denk ik altijd aan de spaarzame verhalen van mijn vader die in het westen van Nederland de hongerwinter meemaakte en die – toen hij na de bevrijding weer terug naar zijn ouders wilde – door de quarantaine heen wist te slippen met behulp van een Canadese militair die hem achterin zijn militaire truck verstopte. Ik denk aan de verhalen van mijn moeder over hoe bij haar vader – een boer – aan het eind van de oorlog al het vee werd weggehaald door het Duitse leger. En hoe zij haar moeder verloor door een granaatinslag in de schuilkelder waarin het hele gezin zich schuilhield toen de geallieerden onder dekking van artillerievuur oprukten richting de Maas. Of over de bossen bij mijn geboortedorp, waar langs een van de wandelroutes een kruis stond (en waarschijnlijk nog steeds staat) op de plek waar een ontdekte onderduiker standrechtelijk werd doorgeschoten.

Dat zijn mijn oorlogsherinneringen.

Voor mij is 5 mei de dag van De Bevrijding van Nederland in 1945. Het vieren van ‘vrijheid’ of ‘de vrijheid’, zo u wilt, doe ik iedere dag. Iedere dag dat ik mijn leven in vrijheid geniet is voor mij een vrije dag, of ik nou moet werken of niet.

Met die kanttekening wens ik iedereen vandaag een fijne, vrije, dag.

Paul Verhaegh

PS Job Cohen, voormalig burgemeester van Amsterdam en PvdA-lijsttrekker bij de komende verkiezingen, doet ook een duit in het zakje. 5 mei moet voor iedereen een vrije dag worden, waarop we dan de vrijheid, waaronder ook de vrijheid van meningsuiting, vieren. Behalve dan voor mensen die de vrijheid van meningsuiting niet op een goede manier gebruiken. De vrijheid van meningsuiting geldt dus volgens Cohen niet voor Geert Wilders, want Wilders beperkt juist andermans vrijheid, aldus Job Cohen, ook wel bekend als Job de Gezalfde.

Zo kennen we de PvdA weer: iedereen telt, behalve mensen die het met de PvdA oneens zijn. Dat Wilders juist zelf beperkt wordt in zijn vrijheid dankzij de onverdraagzaamheid van anderen, schijnt niet relevant te zijn. Om nog maar te zwijgen van het feit dat Job de Gezalfde ook nog eens het lijk van Theo van Gogh in zijn politieke kraam tentoonstelt.

Zouden ze bij de PvdA vergeten zijn dat ‘nazi’ altijd nog staat voor nationaal-socialisme en dat dit nationaal-socialisme een loot van dezelfde stam is als dat andere socialisme, waarvan de PvdA van Job de Gezalfde in het hedendaagse Nederland de belangrijkste representant is. Misschien moeten Job en zijn partij van Rode Stürmers daar maar eens over nadenken. Op 5 mei bijvoorbeeld.